ابتدا باید گفت برنامه ریزی دقیق توانسته است سئول را به شهری با کیفیت جهت زندگی تبدیل نماید . و دراین راستا شهروندان هوشمند ، زیرساخت های هوشمند و خدمات هوشمند سه گانه اصلی برنامه ریزی در شهر هوشمند سئول به شمار می آیند .
سئول طی چند دهه گذشته پیشرفت چشمگیری در ارائه خدمات هوشمند به شهروندان خود داشته است که همین باعث ارتقاء سطح کیفیت زندگی مردم شده است . وباعث گردیده که این شهر همیشه به عنوان یکی از شهرهای برتر جهانی درزمینه سطح کیفیت زندگی مردم به شمار آید. درحقیقت یک شهر هوشمند یک فرایند و جریان به شمار می آید و نه یک مقصد.
شاید اولین پروژه درحوزه هوشمند سازی شهر سئول را باید در سال 1995 و با پروژه VBFS دانست که درحقیقت راه حلی برای زباله های خانگی به حساب می آمد .دومین پروژه را چند سال بعد تر یعنی در سال 2004 با ارائه چند مدل از کارت هوشمند حمل ونقل ادامه داد . و از اینجا بود که سریال فعالیت ها برای هوشمند شهر ادامه یافت به طوریکه درسال 2005 پروژه استانداردسازی شهر جهت سالمندان و در سال بعد بسترهای دموکراسی دیجیتالی درشهر پایه گذاری شد و این روند تا کنون ادامه یافته است .
البته کره جنوبی هنوز هم با چالش های متنوعی از گذشته روبرواست که چالش های جدید نیز به آن افزوده شده است . در مارس 2019 ، دولت متروپولیتن سئول (SMG) اعلام کرد که 1.2 میلیارد دلار تا سال 2022 برای پیشبرد طرح های هوشمند سرمایه گذاری خواهد کرد.
نکته مهم دیگر دراین شهر بهره گیری از نوآوری در اداره شهر می باشد هرچند که این نواوری نیز درهمه بخش های شهر نمی تواندبه وقوع بپیوندد .
سئول به عنوان شهری پیشرو در زمینه هوشمند سازی همچنان با جامعه ای کهنسال روبرواست و دراین زمینه اقدامات ویژه ای را شکل داده است که درکنار پرداختن به دموکراسی دیجیتال ، به کارگیری هیدروژن به عنوان یک سوخت کم کربن به ویژه در سیستم های گرمایشی و حمل ونقل و نهایتا نوآوری در پهنه اکوسیستم شهری این شهر را در تراز یک شهر با کیفیت قرار می دهد
