پیش بینی ها نشان می دهد تا سال 2050 ، حدود 70 درصد از جمعیت جهان در شهرها زندگی خواهد نمود که این موضوع لزوم توسعه شهر هوشمند را بیش از پیش نشان می دهد .
دراین رهگذر دستیابی به شهر هوشمند را می بایست در سایه اجرای پروژه هایی همچون راه اندازی مکانیسم های خدمات الکترونیکی ، منابع تجدید پذیر ، مدیریت منابع آب ، کنترل ساختمان هوشمند و سیستم های مدیریت هوشمند ترافیک دانست . و از طریق فناوری است که مدیریت شهری می تواند به طور مستقیم با ساکنان و زیرساخت های شهر ارتباط برقرار نماید
پروژه های شهر هوشمند دارای مزایای مختلفی است ؛ که اجرای آنها سبب كاهش هزینه های عمومی نگهداری شهرها ، افزایش بهره وری در مصرف منابع موجود ، بهبود كیفیت خدمات ارائه شده ، بهره گیری بیشتر و وسیعتر در استفاده از منابع جدید مخصوصا در حوزه انرژی ، ترویج نوآوری و توسعه اجتماعی و افزایش شفافیت در عملکرد مدیریت شهرها خواهد شد ، که همه به نوعی با هدف بالارفتن سطح رفاه مردم پیش بینی و اجرا شده می شود .
درواقع یک شهر هوشمند برای افزایش بهره وری عملیاتی و بالابردن کیفیت خدمات رفاهی شهروندان توسط مدیریت شهری ایجاد می شود که یک محیط هوشمند ، پاک و پایدار را فراهم آورده و درعین حال هدف اصلی آن بالابردن کیفیت زندگی برای شهروندان می باشد .
اما در کنار همه این مزایا چالش های شهر هوشمند همچنان باقی است .
الزام مالی: اولین و مهمترین چالش در راه رسیدن به شهر هوشمند ، بودجه وتامین منابع مالی پروژه هاست و اینکه واقعا این بودجه توسط چه کسانی و چگونه تامین خواهد شد .
به اشتراک گذاری داده ها و هماهنگی بین بخشی : بیشتر ادارات درگیر در مدیریت شهر عموما عموماً با یکدیگر هماهنگی لازم را ندارند حتی این موضوع به داخل یک ساختمان نیز کشیده شده است و شاهد ان هستیم که مجموعه های کوچک دریک اداره نیز ، تعامل لازم را با یکدیگر ندارند و این عدم هماهنگی در حقیقت مانع از کارایی هر راه حل هوشمندانه درشهر می شود.
اجرای فناوری : فرآیند های بکارگیری خلاقیت و بهره مندی از فناوری های نوین خود چالش های فراوانی در بردارد ، زیرا از یک سو باید منافع کلیه ذینفعان تامین شود و از سوی دیگر برخی ویژگی های موجود در مجموعه نظامات شهری فرایند ها را پیچیده تر خواهد نمود .
البته این چالش ها نیز خود راه حلی با بهره گیری از همین فنون دارد . درحقیقت می توان این چالش ها را نیز با بهره گیری از روش آموزش پیش بینی تعمیر و نگهداری و تعیین فرایندهای مبتنی بر تکنولوژی برطرف نمود . این راه حل به صنایع اجازه می دهد تا قبل از بروز مشکلات جدی ، آسیب پذیری ها را تشخیص داده و امکان پیشگیری از اتفاقات و خرابی های احتمالی دستگاه ها وتجهیزات مختلف را در یک بازه زمانی تخمین زده و از بروز هر نوع حادثه بزرگ جلوگیری نمایند .
با استفاده از این راه حل در قسمت های مختلف شهر هوشمند همچون ساختمان های هوشمند ، حمل و نقل هوشمند و ارتباطات هوشمند و در کنار ارائه اطلاعیه های اولیه یا هشدارها می توان در مورد هرگونه خطای احتمالی سیستم ، سطح بهره وری بالاتری را تضمین نمود . برنامه ریزی صحیح در نگهداری فعال سیستم ها منجر به کاهش هزینه و بازدهی بالاتر سرمایه گذاری می گردد .
سایر راه حل های هوشمندانه در شهر نیز می تواند از طریق آموزش فرایندهای مبتنی بر تکنولوژی بهینه شود. یک نمونه از آنرا می توان در اینترنت صنعتی اشیاء (IIoT) جستجو نمود . جایی که با نگاه به فناوری دارای فرصت های ارزشمندی است. و نیاز به نیروی کار ماهر که درک صحیح از فناوری دارد و اموزش لازم در استفاده از فناوری را برای کار با اتوماسیون دیده است از ضروریات این راه حل به حساب می آید .
در اینجا ، مفهوم رابط ماشین انسان (HMI) معنی پیدا می کند . جایی که قرار است انسان با تکنولوژی ارتباط مستقیم برقرار نماید . نرم افزار HMI تعامل بین انسان و ماشین را ساده می کند. صفحه کلیدهای رایانه ای ، دستگاه های تلفن همراه و دستگاههای دیگر نمونه هایی است که این امکان را به افراد می دهد تا با دستگاه ارتباط برقرار نموده و خدمات مورد نیاز خود را درزمان مشخص دریافت نماید . این موضوع اکنون به طور فزاینده ای در همه جنبه های زندگی روزمره ما استفاده می شود حتی گاهی بدون آگاهی و اطلاع ما .
این امر به ویژه در بخش صنعت به دلیل نیاز به قابلیت اطمینان بیشتر و بهبود کارایی کاربر بیشتر دیده می شود. بنابراین ، آموزش کارمندان در بخشهای مختلف برای ارائه دستورات دستگاه و درک بازخورد در سناریوی فعلی ضروری است . با انتقال دانش در مورد نحوه کار این ماشین ها ، کارکنان برای کار مجهز تر می شوند و این امر امکان استفاده بهینه از تمام ظرفیت هها را فراهم می آورد.
بنابراین ، ترکیبی از تجزیه و تحلیل پیش بینی کارکرد صد درصد ماشین ها و اموزش فرایندهای مبتنی بر تکنولوژی ، نویدبخش افزایش ایمنی در شهرهای هوشمند را از طریق تسریع در زمان پاسخ اضطراری فراهم می اورد . اتصال اینترنت اشیاء (IoT) همچنین می تواند برای بهبود بهره گیری از زیرساخت ها با نظارت بر استفاده عمومی از امکانات استفاده شود. از دیگر کاربردهای فناوری IoT در شهرهای هوشمند می توان به روشهای پیشرفته نظارت ، سیستم های کنترل متمرکز و یکپارچه و اتصال بی سیم با برد طولانی اشاره نمود .
درحقیقت درحالیکه چالش های فراوانی پیش روی شهرهای هوشمند قراردارد اما تکنولوژی خود مانع از توقف این حرکت در هر زمان حتی در مواقع اضطراری نیز می توان باشد .
تالیف و بازنویسی : سیدرحمان میرزائیان
اختصاصی پایگاه خبری دیدگاه نوین
#دیدگاه-نوین
